یک دنیا دلبستگی

 

هیچکس نمی داند

من دختری دارم

با موهای بافته

در انتهای روایتم

و چشمانی به رنگ آسمان

دوخته به تنهایی دیروزم

یک دنیا دل بستگی

**

هیچکس نمی داند

من عاشقانه هایم را انبار کرده ام

سالهاست دیگر باران نمی بارد


**

من به این رسم غریب

گره ای کور زدم

تو ندیدی که شب خالی من ماه نداشت !

و امروز

دختری با موهای بافته ...

در ابتدای یک روایت ,

روایتی از یک شبِ تیره ...

دوخته ماه و ستارگان را

با چشمانی به سانِ آسمان ...

باید باور کنم ؛

قد کشیده دخترکم ؛

تنهایی ام را سر می کشد ؛

جرعه جرعه ...

و تو ؛

باور کن ؛

هنوز ؛

من ؛

دختری دارم

با موهای بافته در انتهای روایتم

و با چشمانی به رنگ آسمان

دوخته به تنهایی دیروزم

یک دنیا دلبستگی ...
 

/ 0 نظر / 11 بازدید